TZW.WYZWOLENIE NA ŻYWO

"Zapiski Armii Czerwonej" Sergiusza Piaseckiego to jedna z najpopularniejszych książek drugoobiegowych i najczęściej wznawiane dzieło tego autora obecnie - doczekało się kilku sztuk teatralnych. "Jak ten, kochany malarz Hitler i nasz OJCIEC Stalin razem wymalują świat na czerwono, toż to będzie cudnie!" - pisze lejtnant Zubow.

Sergiusz Piasecki (1901-1964) należał do najpopularniejszych pisarzy II RP. Oparta na własnych przeżyciach z okresu pracy w wywiadzie "Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy" według rankingu "Rzeczypospolitej" uplasowała się na pierwszej pozycji pod względem sprzedanych w XX wieku książek w kategorii prozy popularnej. Zarazem Piasecki to niezwykły życiorys, temat na świetny film akcji.

Urodził się na kresach z ojca Polaka i matki Białorusinki. Wybuch rewolucji październikowej zastał go w Moskwie, szybko wyrobił sobie negatywne przekonanie co do komunizmu. Uciekł do Mińska, gdzie związał się ze środowiskiem przestępczym. W 1918 dołączył do białoruskiej antykomunistycznej partyzantki a później walczył w polskiej Dywizji Litewsko-Białoruskiej do 1921. Po wojnie pracował dla Ii Oddziału Sztabu generalnego czyli wywiadu. Świetnie znał granicę, mówił zarówno po rosyjsku jak i białorusku. Wielokrotnie przekraczał granicę w obie strony pozyskując i przekazując informacje. Uciekł z zastawionej przez sowieckie GPU pułapki, 130 km niósł rannego kolegę. Awansował na podporucznika.

Nerwowy tryb życia spowodował uzależnienie od kokainy. Piasecki dla zarobku i kamuflażu trudnił się również przemytem. Po którejś z rzędu pijackiej awanturze został zwolniony. Dokonuje napadu z bronią w ręku, zostaje schwytany i skazany na 15 lat więzienia w 1926. Piasecki pisze kilka książek - po wydaniu i sukcesie "Kochanków Wielkiej Niedźwiedzicy" petycje wybitnych pisarzy jak Melchior Wańkowicz i Stanisław Cat-Mackiewicz powoduje skrócenie kary przez Prezydenta RP. W 1937 Piasecki wychodzi na wolność.

Piasecki staje się bohaterem salonu literackiego, jego kilka portretów maluje Witkacy. W 1939 w ZWZ a później Armii Krajowej Piasecki zostaje szefem komórki likwidacyjnej wykonującej wyroki śmierci. Wykrada z gestapo raport Józefa Mackiewicza na temat Katynia. Został udekorowany Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Ścigany przez UB w 1946 przedostaje się do Włoch. Pracuje jako pisarz ale także fizycznie. Był członkiem komisji rewizyjnej Związku Pisarzy Polskich. 

Książka Sergiusza Piaseckiego jest wymyślonym i zapisanym przez autora, dziennikiem porucznika Michaiła Zubowa, tytułowego oficera Armii Czerwonej. Dziennik rozpoczyna się 22.09.1939 r., czyli pięć dni po rozpoczęciu przez wojska radzieckie działań przeciwko państwu polskiemu i jest relacją jego "przygód" na Wileńszczyźnie. Jest także próbą przybliżenia w jaki sposób może myśleć niewykształcony, indoktrynowany przez całe życie człowiek, któremu propaganda komunistyczna wbijała do głowy idiotyzmy o polskim kapitaliźmie i ucisku mas pracujących w zachodniej Europie i Ameryce.

Zderzenie jego wyobrażeń o Polsce z samą Polską jest zabawne, do czasu gdy uświadomimy sobie jakim robotem jest Zubow i jak bardzo został "zaprogramowany". W sferze mentalności i manier tow.Zubow nie odbiegał od kołchozowej przeciętnej,a zarazem wierzył, ze reprezentuje wyższą cywilizację. Książka wstrząsająca, choć w tonacji satyrycznej. Można się setnie uśmiać, gdyby nie ci, którzy żyli na kresach i twierdzą, że "Zapiski .." to ... samo życie.

"Zapiski oficera Armii Czerwonej" napisane są bardzo luźnym językiem, szybko i łatwo się czyta, wręcz połyka. Styl, w jaki ubrane są wypowiedzi głównego bohatera, trafnie oddaje jego zacofanie umysłowe - "pomyślałem ja, jaki inteligentny jestem i szacunku od razu nabrałem do siebie", nie jest to cytat dosłowny, ale utrzymany w podobnym tonie.

Piotr Pietrasz 

Sergiusz Piasecki "Zapiski oficera Armii Czerwonej", Wydawnictwo LTW, Warszawa 2003

« Wracaj

Copyright © 2005-2010 Piotr Pietrasz